طرح پژوهشی «بررسی فعالیت علمی پژوهشگران حوزه آیمتریکس در شبکه اجتماعی علمی ریسرچگیت و تأثیرگذاری آن در پایگاه استنادی گوگل اسکالر)» به پایان رسید
طرح پژوهشی مهری صدیقی با نام «بررسی فعالیت علمی پژوهشگران حوزه آیمتریکس در شبکه اجتماعی علمی ریسرچگیت و تأثیرگذاری آن در پایگاه استنادی گوگل اسکالر)» به پایان رسید.
به گزارش «روابط عمومی پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران» در نشست 413 شورای پژوهش که 18 خرداد ماه 1400 برگزار شد، طرح پژوهشی «بررسی فعالیت علمی پژوهشگران حوزه آیمتریکس در شبکه اجتماعی علمی ریسرچگیت و تأثیرگذاری آن در پایگاه استنادی گوگل اسکالر)» توسط مهری صدیقی، عضو هیئتعلمی پژوهشکده علوم اطلاعات و با نظارت دکتر رویا پورنقی به پایان رسید.
در این پژوهش که با هدف اصلی بررسی فعالیت علمی پژوهشگران حوزه آیمتریکس در شبکه اجتماعی علمی ریسرچگیت و تأثیرگذاری آن در پایگاه استنادی گوگلاسکالر انجام شده، پس از گردآوری و تعیین پراستنادترین مقالات منتشرشده در حوزه آیمتریکس نمایهشده در پایگاه اسکوپوس در یک بازه زمانی ده ساله (2010 تا 2019 میلادی)، کار شناسایی نویسندگان این مقالات که در شبکه اجتماعی ریسرچگیت عضو بوده و همچنین در گوگلاسکالر نیز دارای پروفایل هستند، انجام شده است. برای این منظور تمامی مقالات منتشرشده در دو مجله هسته حوزه آیمتریکس یعنی Scientometrics و Journal of informetrics در بازه زمانی فوق از پایگاه اسکوپوس استخراج و اطلاعات کتابشناختی این مدارک در قالب یک فایل صفحه گسترده ذخیرهسازی شده است. در ادامه و در گام دوم پژوهش، رابطه سنجههای جایگزین نویسندگان عضو شبکه فوق، با شاخصهای بهرهوری همین نویسندگان در نظام گوگلاسکالر مورد بررسی قرار گرفته است. دادههای مربوط به متغیرهای مورد بررسی (برگرفته از شبکه ریسرچگیت و نظام گوگلاسکالر) با استفاده از آزمونهای همبستگی مناسب و روش رگرسیون چندگانه به کمک نرمافزار SPSS مورد تحلیل قرار گرفته است. همچنین توانایی پیشبینی شاخصهای بهرهوری پژوهشگران در نظام گوگلاسکالر از طریق سنجههای جایگزین شبکه اجتماعی ریسرچگیت بررسی شده است. یافتهها نشان داده با توجه به پایین بودن میزان ضریب همبستگی بین متغیرها، بین سنجههای جایگزین پژوهشگران عضو شبکه ریسرچگیت و شاخص اچ و نیز شاخصi10 همین پژوهشگران در پایگاه گوگلاسکالر، رابطه چندانی وجود ندارد. همچنین یافتههای تحلیل رگرسیون نشان داده که مدل رگرسیونی پیشبینی شاخصهای بهرهوری نظام گوگلاسکالر از طریق سنجههای شبکه ریسرچگیت معنادار است ولی با توجه به کوچک بودن ضرایب محاسبه شده در تحلیل رگرسیون، رابطه قابل توجهی بین متغیر وابسته و متغیرهای مستقل وجود ندارد و سنجههای جایگزین ریسرچگیت توانایی لازم را برای پیشبینی تغییرات شاخصهای بهرهوری در نظام گوگلاسکالر ندارند. با این وجود در بین سنجههای ریسرچگیت، به ترتیب متغیرهای خواندن، امتیاز استنادات و امتیاز آرجی به میزان ناچیزی توانایی پیشبینی شاخص اچ را دارند. هر چند در این پژوهش افزایش میزان سنجههای جایگزین شبکه ریسرچگیت منجر به افزایش شاخصهای اچ و i10 پژوهشگران برتر حوزه آیمتریکس در نظام گوگلاسکالر نشده، امّا ضروری است که سیاستگذاران توسعه دانش با ایجاد زیرساختهای فنی لازم در جهت طراحی شبکههای اجتماعی علمی با امنیت بالا تلاش نمایند تا امکان حضور هر چه بیشتر پژوهشگران همرشته و با تخصصهای مرتبط فراهم شود. با انجام پژوهشهای مشابه در سایر حوزههای موضوعی، در بازههای زمانی مختلف و با استفاده از دادههای برگرفته از سایر پایگاههای اطلاعاتی و مقایسه نتایج آنها با نتایج این پژوهش، میتوان میزان تأثیر اشتراک دانش در شبکههای اجتماعی علمی بر شاخصهای بهرهوری پژوهشگران را مورد تحلیل و بررسی مجدد قرار داد.
