در سالهای اخیر به ویژه از ابتدای قرن 21 میلادی، ظهور جامعه پساصنعتی و دانشبنیان، رشد میزان دانش کدگذاری شده و راحتی اشاعه آن، پارادایمهای جدید نوآوری در اقتصاد جهانی و تاکید بر نقش R&D، همچنین ظهور مسائل جدید مربوط به اطلاعات نظیر حفظ حریم خصوصی پایگاههای داده، مالکیت فکری، حق دسترسی، دیجیتالسازی محتوا و مبادلات غیرقانونی آنها و ...، سبب شده سیاست اطلاعات علمی و فناورانه از اهمیت بیشتری برخوردار و فشار برای توسعه آن دوچندان شود. سیاست اطلاعات یک بخش پذیرفته شده از حوزه مطالعات اطلاعات است و با وجود اهمیتی که دارد، تلاشها و اقدامات در رابطه با آن، در بسیاری از کشورها و از جمله ایران به جای اینکه سیستماتیک باشد جزئی و پراکنده، و هنوز در مرحله توسعه مبانی نظری و مفهومی است. اولین قدم برای توسعه و تدوین یک سیاست اطلاعات علمی و فناورانه، شناخت دقیق نسبت به حوزههای موضوعی است که ذیل آن باید مطرح گردد. به همین دلیل تحقیق حاضر، با بکارگیری یک روش کیفی، با عنوان روش فراترکیب، به دنبال ارائه طبقهبندی جامع و یکپارچهای از حوزههای موضوعی سیاست اطلاعات علمی و فناورانه است. بر اساس نتایج به دست آمده حوزههای موضوعی اصلی سیاست اطلاعات علمی و فناورانه عبارتند از: منابع انسانی و مهارت (شامل سواد اطلاعاتی، پژوهش در علوم اطلاعات، آموزش و پرورش متخصص اطلاعات)؛ قوانین و مقررات (شامل حقوق مالکیت فکری، حفاظت از دادهها و حریم خصوصی، دسترسی به اطلاعات علمی و فناورانه)؛ تقویت زیرساختهای اطلاعاتی (شامل اثربخشی سیستمهای اطلاعات، گسترش و توانمندسازی نهادهای اطلاعات علمی و فناورانه)؛ گسترش ارتباطات ملی، منطقهای و جهانی (شامل دسترسی جهانی، شبکهسازی، مشارکت بخش عمومی و خصوصی)؛ بخش اطلاعات (شامل فرآهمآوری و مجموعهسازی اطلاعات علمی و فناورانه، گسترش و توانمندسازی خدمات اطلاعات علمی و فناورانه، مدیریت کیفیت اطلاعات علمی و فناورانه، پردازش و تحلیل اطلاعات علمی و فناورانه)؛ بازارهای اطلاعاتی (عرضه و تقاضای کالاها و خدمات اطلاعاتی، قیمتگذاری کالاها و خدمات اطلاعاتی). علاوه بر این، از طریق تحلیل اسناد بالادستی علم و فناوری کشور نظیر سیاستهای کلی نظام در دوره چشمانداز، سیاستهای کلی علم و فناوری ابلاغی مقام معظم رهبری، سیاستهای کلی قانون برنامه ششم توسعه ج.ا.ا. ابلاغی مقام معظم رهبری، قانون برنامه ششم توسعه ج.ا.ا.، نقشه جامع علمی کشور، و سند تحول راهبردی علم و فناوری کشور، جایگاه هریک از حوزههای موضوعی مذکور در این اسناد مشخص شد. در نهایت برپایه اسناد کلان علم و فناوری کشور، اساسنامه ایرانداک، برنامه استراتژیک ایرانداک، و دیدگاه متخصصان ایرانداک، نقش ایرانداک در هر یک از حوزههای موضوعی سیاست ملی اطلاعات علمی و فناورانه تبیین شد.
نامداریان، لیلا، و سیروس علیدوستی. 1398. شناسایی حوزههای موضوعی سیاست اطلاعات علمی و فناورانه و بررسی نقش پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک) در حوزههای موضوعی مرتبط. تهران: پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران.
