به گزارش «روابط‌ عمومی پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران» طرح پژوهشی «پیشنهاد همکاری پژوهشی با استفاده از روش‌های تحلیل شبکه و الگوریتم‌های پیش‌بینی یال و تکمیل گراف: موردکاوی شبکه همکاری‌های پژوهشی پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران» توسط دکتر عمار جلالی‌منش، عضو هیئت علمی پژوهشکده فناوری اطلاعات به پایان رسید.

هدف از انجام این پژوهش ارائه روشی برای پیشنهاد همکاری‌های پژوهشی بر پایه روش‌های تحلیل شبکه و الگوریتم‌های پیش‌بینی یال و تکمیل گراف است. در این پژوهش با بهره‌برداری از روش‌های کمی تحلیل شبکه، در ابتدا برون‌دادهای پژوهشی پژوهشگران پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک) استخراج شده و شبکه همکاری‌های پژوهشی آنان ترسیم شده است. داده‌های ورودی مورد نیاز برای انجام این پژوهش اطلاعات کتابشناختی برون‌دادهای پژوهشی ایرانداک به شکل گزارش طرح پژوهشی، کتاب، و مقاله علمی بوده‌ است. برای تحلیل شبکه همکاری از سنجه‌هایی همانند، درجه، مرکزیت، و چگالی بهره‌برداری شده و برای پیش‌بینی پیوند نیز الگوریتم‌های «اَدمیک ـ اَدار»، «ضریب جاکارد»، «تخصیص منابع»، و «پیوست ترجیحی» در محیط «پایتون» پیاده‌سازی شده‌اند. یافته‌ها نشان داده که روند برون‌دادهای پژوهشی ایرانداک افزایشی بوده است. همچنین، همکاری پدیدآوران ایرانداک در بخش مقاله‌های علمی بیش از دو بخش دیگر، یعنی گزارش طرح‌های پژوهشی، و کتاب‌ها بوده است. اگرچه خوشه‌های همکاری میان پژوهشگران ایرانداک به خوبی شکل گرفته است، ولی همکاری ایرانداک در سطح بین‌مؤسسه‌ای با مؤسسه‌های دیگر چندان پررنگ نیست. البته همکاری‌ها در سطح ملی بالا هستند، ولی در سطح جهانی شمار آثار مشترک بسیار پایین ارزیابی می‌شوند. سرانجام، پیش‌بینی پیوند برای شبکه‌های همکاری ایرانداک نشان داده که در شبکه هم‌نویسندگی مقاله‌های علمی، بیش از 96 هزار پیوند جدید می‌تواند ساخته شود، که هنوز وجود ندارد. از آنجا که خروجی‌های هر یک از روش‌های پیش‌بینی پیوند متفاوت هستند، بسته به راهبردی که ایرانداک برای همکاری بر می‌گزیند، می‌تواند خروجی پیش‌بینی یکی از روش‌ها را به کار برد.