به گزارش «روابط عمومی پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران» کاربرد این شناسگر به شناسایی یکتای یک شی در فضای دیجیتال و شناسایی و نگه‌داشت جای همیشگی و پایداری در دسترسی به آن در وب می‌انجامد که  با تغییر یا جابه‌جایی مالکیت یا سرویس‌دهنده آن شی نیز از میان نمی‌رود. این شناسگر در مقاله‌ها به افزایش یافت‌پذیری، بهبود حقوق مالکیت معنوی، استانداردسازی فراداده‌، آسانی جست‌وجو، مدیریت کاراتر با صرف زمان و هزینه کمتر، خودکارسازی ثبت و رصد ارجاع‌ها و پیوندگذاری منابع آن‌ها کمک می‌کند.