ادواریهای علمی در تبادل و اشتراک یافتههای علمی در جامعه دانشگاهی از ابزارهای اصلی به شمار میآیند و در سالهای اخیر در وزارت علوم، تحقیقات، و فناوری اهمیتی ویژه یافتهاند. از اینرو در این مقاله، پس از ارائه سابقه و نقش ادواریهای علمی در ایران، وضعیت آنها در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری با نگرش سیستمی بررسی میشود. بر این اساس، ادواریها، با هفت موجودیت خارجی درگیر و خود دارای شش زیرسیستم اصلی منابع، قالب، محتوا، انتشار، داوری و ساختارند. در ادامه، رابطه این ادواریها با هر موجودیت خارجی و نیز وضعیت هر زیرسیستم، بررسی و وضعیت آنها تبیین میشوند. بررسی کاستیهای موجود پیرامون این ادواریها نشان میدهد جهتگیری اصلی این سیستم بر گسترش ارتباطهای علمی از این کانال، تسهیل ورود نشریههای جدید، و نیز تقویت جریان طبیعی برای رشد اینگونه ادواریها قرار ندارد و بدین ترتیب دچار ناکارآمدیهایی شده است که آن را از هدفهای اصلیاش دور نگه میدارد و موجب افت کارایی و اثربخشی این سیستم در کشور میشود. به همین دلیل نیز در پایان مقاله پیشنهادهایی برای بهبود وضعیت ادواریهای علمی ارائه شده است.
علیدوستی، سیروس، امیرحسین عبدالمجید، محمود خسروجردی، و فخرالسادات محمدی. 1388. ادواریهای علمی در وزارت علوم، تحقیقات، و فناوری: رویکرد سیستمی. فصلنامه کتابداری و اطلاعرسانی 12 (3): 169-208.
