این پژوهش با هدف مقایسه و ارزیابی تطبیقی دو استاندارد ایزو ایزو 10015: 2019 و ایزو 21001: 2018 در حوزه مدیریت آموزش و انتخاب استاندارد مناسب برای پیادهسازی در پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک) انجام شد. استاندارد ایزو 10015 بر بهبود مهارتها، دانش و رفتارهای شایسته از طریق فرآیند چهار مرحلهای نیازسنجی، برنامهریزی، اجرا و ارزیابی تمرکز دارد، در حالی که استاندارد ایزو 21001 یک چارچوب جامع برای سیستمهای مدیریت آموزشی ارائه میدهد و بر یادگیری، رضایت ذینفعان و بهبود مستمر تأکید میکند. برای مقایسه این دو استاندارد، از یک چارچوب ارزیابی مبتنی بر 13 معیار شامل هدف، دامنه کاربرد، تمرکز، شایستگی، و الزامات فرآیندی استفاده شد. نتایج ارزیابی تطبیقی نشان داد که استاندارد ایزو 21001 به دلیل جامعیت، انعطافپذیری و تمرکز بر یادگیرنده، برای ایرانداک مناسبتر است. در ادامه، این استاندارد در ایرانداک پیادهسازی شد که شامل مراحل شناخت وضعیت موجود، تدوین مستندات، آموزش کارکنان، و انجام ممیزیهای داخلی و خارجی بود. پس از اجرای موفقیتآمیز، گواهینامه ایزو 21001:2018 توسط مرجع معتبر LiberoAssurance به ایرانداک اعطا شد. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که پیادهسازی استاندارد ایزو 21001 میتواند به بهبود کیفیت خدمات آموزشی، افزایش رضایت ذینفعان، و ارتقای بهرهوری منجر شود. با این حال، چالشهایی مانند تغییر فرهنگ سازمانی، مدیریت منابع، و نیاز به آموزش مستمر نیز شناسایی شدند. این مطالعه به عنوان یک الگوی عملی برای سایر مؤسسات آموزشی که به دنبال استقرار سیستمهای مدیریت کیفیت هستند، قابل استفاده است.
خدمتگزار، حمیدرضا، و اسماعیل شایسته. 1404. ارزیابی تطبیقی دو استاندارد ایزو 10015 و ایزو 21001 به منظور پیادهسازی در حوزه مدیریت آموزش در پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک). مقاله ارائه شده در اولین کنفرانس ملی بررسی و بهبود سیستم تضمین کیفبت در تحصیلات عالی، تنکابن.
