روش‌های پیش‌بینی پیوند و نقش آن‌ها در همکاری علمی

هدف از این سخنرانی معرفی روشی برای پیشنهاد همکاری‌های پژوهشی بر پایه روش‌های تحلیل شبکه و الگوریتم‌های پیش‌بینی یال و تکمیل گراف است. در این سخنرانی نخست به توضیح مفهوم پیش‌بینی پیوند و روش‌های کلیدی آن پرداخته می‌شود. الگوریتم‌های «اَدمیک ـ اَدار»، «ضریب جاکارد»، «تخصیص منابع»، و «پیوست ترجیحی» از کلیدی‌ترین روش‌های پیش‌بینی پیوند هستند که در این سخنرانی توضیح داده می‌شوند. سپس، نقش پیش‌بینی پیوند در پیش‌بینی همکاری‌های علمی میان پژوهشگران پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک) گفته می‌شود. یافته‌ها نشان دادند که روند برون‌دادهای پژوهشی ایرانداک افزایشی بوده است. همچنین، همکاری پدیدآوران ایرانداک در بخش مقاله‌های علمی بیش از دو بخش دیگر، یعنی گزارش طرح‌های پژوهشی، و کتاب‌ها بوده است. اگرچه خوشه‌های همکاری میان پژوهشگران ایرانداک به خوبی شکل گرفته است، ولی همکاری ایرانداک در سطح بین‌مؤسسه‌ای با موسسه‌های دیگر چندان پررنگ نیست. البته همکاری‌ها در سطح ملی بالا هستند، ولی در سطح جهانی شمار آثار مشترک بسیار پایین ارزیابی می‌شوند. سرانجام، پیش‌بینی پیوند برای شبکه‌های همکاری ایرانداک نشان داد که در شبکه هم‌نویسندگی مقاله‌های علمی، بیش از 96 هزار پیوند جدید می‌توانند ساخته شوند، که هنوز وجود ندارد. از آنجا که خروجی‌های هر یک از روش‌های پیش‌بینی پیوند متفاوت هستند، بسته به راهبردی که ایرانداک برای همکاری بر می‌گزیند، می‌تواند خروجی پیش‌بینی یکی از روش‌ها را به کار برد