بررسی تأثیر استفاده از مدل تشخیص احساس بر اساس شخصیت در محیط یادگیری الکترونیکی

از دیرباز رویای تمامی محققان هوش مصنوعی، ساخت ماشین‌هایی بوده است که بتوانند رفتاری مشابه انسان داشته باشند. در جهت تحقق این رویا، محققان این حوزه نیازمند تشخیص رفتار انسان‌ها در تعامل با رایانه‌ها و انجام واکنش متناسب با آن‌ها هستند. با توجه به اینکه آموزش و یادگیری الکترونیکی،‌ یکی از پرکاربردترین حوزه‌های ارتباط انسان با رایانه است، بستر پیاده‌سازی و ارزیابی این تحقیق در محیط یادگیری الکترونیکی است. در این تحقیق وضعیت احساسی یادگیرندگان پیش‌بینی می‌شود و پس از آن متناسب با وضعیت خوشایندی راهبردهای مناسبی به کاربرها ارائه می‌شود. هدف تحقیق بررسی تاثیر به کارگیری احساس بر وضعیت رضایت و میزان یادگیری کاربرهاست. جهت ارزیابی مدل ارزیابی مدل دو سیستم آموزش لغات زبان انگلیسی که یکی به صورت ساده و دیگری هوشمند طراحی شده بود، ‌مورد بررسی قرار گرفت. منظور از سیستم هوشمند سیستمی است که در آن خوشایندی به صورت خودکار تشخیص داده می‌‌شود و متناسب با آن، سیستم واکنشی را درخور وضعیت کاربر ارائه کند. نتایج مقایسه دو سیستم هوشمند و ساده نشان داد که کاربرها سیستم هوشمند را جذاب‌تر و نزدیک‌تر به ویژگی‌های شخصیتی‌شان می‌دانند. همچنین آن‌ها تاکید کردند که سیستم هوشمند، ‌وضعیت احساسی آن‌ها را به خوبی درک کرده و متناسب با آن واکنش نشان داده است و این سیستم می‌تواند در بهبود فرآیند یادگیری آن‌ها موثر واقع شود.