در اقتصاد نوین، که اقتصاد دانشبنیان نامیده میشود، دانش منبع اصلی توسعه اقتصادی و صنعتی است. از این رو، امروزه مدیریت دانش به عنوان یکی از وظایف و کارکردهای اصلی سازمان محسوب میشود. در کنار دانش، نوآوری نیز به عنوان مهمترین عامل جهت بقای سازمانها شناخته شده است. اگرچه، مدیریت دانش و مدیریت نوآوری دو حوزه مدیریتی متمایز به نظر میآیند، اما یکی از دغدغههای عمده و اصلی مدیران ارشد سازمانها این است که از طریق کاربرد موثر داراییهای دانش به ایجاد، تحکیم و توسعه نوآوری بپردازند. در واقع، اخیرا مدیران و سیاستگذاران سازمانی دریافتهاند که نوآوری موفق، نوآوری دانشمدار است. با توجه به اهمیت و نقش مدیریت دانش در نوآوری، پژوهش حاضر به دنبال این است تا این ارتباط و پیوند را از زوایای مختلف تحلیل نماید. در همین راستا، با توجه به موضوعات مطرح در خصوص مدیریت دانش و نوآوری در ادبیات موجود و با استفاده از رویکرد کیفی تحلیل چارچوب، ابعاد و مولفههای تاثیرگذاری مدیریت دانش بر نوآوری، در قالب یک چارچوب مفهومی مطرح و تحلیل شده است. نتایج مطالعه بیانگر نحوه تاثیرگذاری مدیریت دانش بر عملکرد نوآوری، انواع نوآوری و فرآیند نوآوری است. مدیریت دانش، عملکرد نوآوری را از طریق بهبود کالاها، خدمات، فرایندها و ساختارها تحت تاثیر قرار میدهد. علاوه بر این، مدیریت دانش از طریق کمک به بهرهبرداری از دانش موجود، نوآوری تدریجی و از طریق کمک به کشف دانش جدید، نوآوری رادیکالی را تحت تاثیر قرار میدهد. همچنین، در فازهای اولیه فرآیند نوآوری (کشف و خلق ایده) درجه ناملموسی بالاست .بنابراین میتوان پذیرفت که انتقال دانش ضمنی در مراحل اولیه فرآیند نوآوری، نقش مهمی دارد.
نامداریان، لیلا. 1397. بررسی و تبیین نقش و جایگاه مدیریت دانش در نوآوریهای سازمانی. مقاله ارائه شده در کنفرانس بینالمللی نوآوری در مدیریت کسب و کار و اقتصاد، تهران.
