معمولا از بعد فناورانه، سیستمی، و مدیریتی هیجان و خوشبینی خاصی در مورد پتانسیلهای شهر هوشمند برای داشتن یک شهر کاراتر و پایدارتر وجود دارد ولی از جوانـب اجتماعی و شهروندی ملاحظات و نگرانیهای اخلاقی- اجتماعی متعددی در مورد پیامدهای پیـادهسازی شهر هوشمند مطرح میشوند. این نوع نحوه ورود به بحث و فکر درمورد شهر هوشمند گرچه یکسره نادرست نیست به نظر ما فهم چندان دقیقی از چیستی شهر هوشمند بدست نمیدهـد. چراکه شهر هوشمند را گسیخته و جدا از تحولات و جریانهای نظری/تاریخی شهرگرایی درنظر میگیرد. برای پاسخ به این سوال که شهر هوشمند چیست (یا چگونه باید باشد) و چـه نسبتی با شهروندان دارد (یا باید داشته باشد) لازم است مفهوم شهر و هوشـمندی را در درون شهرگرایی معاصر مورد واکاوی قرار دهیم. در این مقاله میکوشیم تا چارچوبی مفهومی برای شهر هوشمند را در چهارچوبهای شهرگرایی معاصر و به طور خاص مبتنی بـر مفهوم حـق داشتن شهر هانری لوفور و دیوید هاروی ارائه دهیم.
شریفزاده، رحمان. 1402. واکاوی مفهوم شهر هوشمند؛ براساس ایده «حق داشتن شهر» هانری لوفور و دیوید هاروی. غربشناسی بنیادی. 14(2): 89-111.
