در عصر ارتباطات دیجیتال، شبکه‌های اجتماعی به یکی از اصلی‌ترین منابع دریافت اطلاعات برای عموم مردم تبدیل شده‌اند. با این حال، این فضاها بستری مناسب برای گسترش اطلاعات نادرست و جعلی فراهم کرده‌اند که می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای بر افکار عمومی داشته باشد.
اطلاعات نادرست (misinformation) به داده‌ها، اخبار یا محتوایی اطلاق می‌شود که ناقص، تحریف شده یا نادرست است، اما الزاماً با قصد فریب منتشر نمی‌شود ( ترین و همکاران، 2020). در مقابل، اطلاعات جعلی (disinformation) به انتشار عمدی و هدفمند اطلاعات کذب با هدف فریب افکار عمومی گفته می‌شود (برودا و همکاران، 2024). ما در این پژوهش به کلیت اطلاعات نادرست می‌پردازیم که اطلاعات جعلی نیز زیر مجموعه‌ای از آن است.
در ایران، با گسترش دسترسی به اینترنت و استفاده فراگیر از شبکه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام، تلگرام، واتس‌اپ و توییتر، نحوه دریافت و انتقال اطلاعات به‌شدت دگرگون شده است. این پلتفرم‌ها به دلیل کاربرپسند بودن، الگوریتم‌های تقویت محتوای احساسی، و نبود نظارت مؤثر، به محیطی مستعد برای انتشار اطلاعات نادرست تبدیل شده‌اند ( دنیس و همکاران 2025).
ارائه دهنده: محمدجواد شایگان‌فرد
داوران: محمدجواد ارشادی، رضا رجبعلی‌بگلو
ناقدان: فتانه تقی‌یاره، سمیه لبافی
مدیر نشست: رضا رجبعلی‌بگلو
