پژوهش حاضر به بررسی میزان کاربرد واژگان زبان مخفی در دو گروه جنسیتی میپردازد. زبان مخفی مجموعه کلمات و عباراتی است که گروههای خاص برای مخفی نگاهداشتن اسرار درون گروهیشان به کار میبرند. این مقاله با استناد به رویکرد زبانشناسی اجتماعی به توصیف تفاوتهای کاربردی واژگان این زبان در دو گروه زنان و آقایان پرداخته است. دادههای این پژوهش با استفاده از 60 مصاحبه حضوری به روش نمونهگیری تصادفی گلوله برفی گردآوری شده است. این پژوهش کاربردی، توصیفی و با روش مطالعه موردی است. هدف پژوهش پاسخگویی به این سؤال است که آیا بین فراوانی واژگانی مشاهده شده و فراوانیهای مورد انتظار اختلاف معنیدار وجود دارد یا خیر؟ فرض این است که آقایان بیشترین واژههای زبان مخفی را در بین مصاحبهشوندهها بیان میکنند؛ که برای آزمودن آن از روش ناپارامتریک خی2 (χ 2) استفاده شده است. متغیر وابسته در این پژوهش فراوانی واژگان زبان مخفی و متغیر مستقل جنسیت است. به نظر میرسید که جنسیت نقش مهمی را در فراوانی واژهها داشته باشد؛ با وجود این، نتایج حاصل از یافتهها نشان میدهد که میان دو متغیر جنسیت و استفاده واژگان زبان مخفی تفاوت معناداری در این پژوهش وجود ندارد ولی گرایش زنان در بیان برخی واژهها کمتر از آقایان است.
معصومه پلویی، محمدرضا احمدخانی، و سید مهدی سمائی. 1398. تفاوتهای جنسیتی در کاربرد واژگان زبان مخفی جوانان. فصلنامه زبانشناسی اجتماعی 3 (2): 41-54.
