ارائه دهنده: ایرج اسماعیلپور قوچانی، پژوهشگر و دانشجوی دکترای دانشگاه مونیخ
چکیده:
انسان همواره با کتاب قابل مقایسه بوده است. کتاب یک «یار مهربان» است که درست مانند ما هم «بدن» دارد و هم «سخن» که عیب و هنرش را با آن می سنجیم. اما آیا انسان آینده کماکان شبیه کتاب باقی خواهد ماند؟ چه تفاوتهای هستیشناسانهای میان یک کتاب و کتاب الکترونیکی وجود دارد؟ به نظر می آید که با مسئله غامضی روبرو هستیم که نه تنها ارزش اندیشه کردن دارد بلکه پاسخ به آن تفاوت موجود و بنیادین میان ما و نسل بعدی را توضیح میدهد: مسئله تنها بر سر تفاوت میان دو ذهنیت نسلی نیست بلکه بر سر دو گونه انسان است: انسان و پسا انسان! در این نشست سعی خواهد شد تا به تأثیر متقابل رسانه و انسان بپردازیم. تأثیری که میتواند از انسان یک پسا -انسان بسازد: رسانه به عنوان امتداد بدن ما، ما را به بدن دیگران میرساند و ما عملا مبدل به یک نقطه کوچک از یک شبکه و جریان عظیم اطلاعاتی میشویم. این اتصال به ما این اجازه را میدهد تا خود را مجازا در آیینه دیگران بینیم و ورانداز کنیم و حتی در باب زیبایی خود از آنها پرسشگری میکنیم. بنابراین این مشابهت نمیتواند فارغ از سندرومهای خودشیفتگی باشد و فرهنگ لایک کردن در فیس بوک نمونه مشخصی از آن است. به نوعی میتوان گفت که در دوران پست امانیسم نارسیس در تصویر خود در مونیتور سقوط میکند و بدنش را به صورت یک پوسته خالی بر روی صندلی رها میکند. آیا ما به پایان تراژدی نارسیس رسیدهایم؟ اکونارسیس رویکردی است که این احتمالات را بررسی میکند و بر روی نسخه مدرنی از این اسطوره تامل میکند. در واقع اکونارسیس به دنبال شناسایی تحولات تاریخی است که خود را در پس رسانههای الکترونیکی پنهان کرده و به تبع آن به دنبال راهی برای برونرفت از این روح زمانه میگردد.
