صنعت موسیقی، یکی از صنایع تأثیرگذار و سودآور هنری ـ رسانهای است که در سالهای اخیر نقش ویژهای در بازار رسانه پیدا کرده است. از همین رو، نمیتوان نسبت به فعالیتها و چالشهای آن در سطح سیاستگذاری بیتفاوت بود. پژوهش کنونی، در پی یافتن مسائل سیاستگذارانه صنعت موسیقی در جمهوری اسلامی ایران و تبیین شبکه کنشگران سیاستگذاری و تحلیل روابط بین آنها است. در این پژوهش، با ۱۳ نفر از خبرگان صنعت موسیقی از جمله کنشگران صنعت، مدیران، خبرنگاران و استادان دانشگاهی در این حوزه مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته انجام شده است. دادهها به واسطه نظریه کنشگرـ شبکه مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفتهاند. بر اساس یافتههای این تحقیق، شبکه سیاستگذاری این صنعت، با مسائل اقتصادی، فرهنگی، نظارتی، دینی، آموزشی، ساختاری، قانونی و مدیریتی مواجه است که به دلیل نبود شبکه هماهنگ سیاستگذاری، این مسائل همچنان پابرجا ماندهاند. در شبکه سیاستگذاری صنعت موسیقی، بازیگران ناهمگن خصوصی و دولتی وجود دارند که فقدان بازیگر محوری موجب شده تا این شبکه، ناتوان از تدوین سیاستها و اجرای آنها باشد. همچنین با توجه به پیچیدگیهای ادراکشده، این شبکه استحکام کافی را جهت سیاستگذاری و رفع چالشهای صنعت موسیقی ندارد؛ برای رفع این مسائل، پیشنهادهایی جهت طراحی شبکه مستحکمی در حوزه سیاستگذاری صنعت موسیقی مطرح شده است.
روشندل اربطانی، طاهر، سمیه لبافی، و محسن شهمیرزادی. 1400. شناسایی شبکه کنشگران و تحلیل روابط سیاستگذاری در صنعت موسیقی. فصلنامه رسانه 32 (2): 107-130.
