امروزه با وجود اینکه عوامل اثرگذار برای بهبود سیستمها در سازمانها با کمک روشهای آکادمیک و به روز قابل شناسایی میباشند، اما همچنان بدلایل مختلفی استفاده از روشهای قدیمی و غیر کارامدی مرسوم است. فرایندهای موجود سازمان در صورتیکه به درستی عارضهیابی نشوند به تدریج مانع رشد و توسعه سازمان خواهند شد. در پژوهش حاضر، ضمن مطالعه موردی یک شرکت پیمانکاری حوزه نفت، به بازمهندسی فرآیندهای حوزه تأمین در صنعت پیمانکاری نفتی مبتنی بر رویکرد ترکیبی DEA-FMEA پرداختهایم. با استفاده از روش BPR طی جلسات متعدد با نخبگان صنعت به شناسایی مخاطرات اصلی فرآیندهای حوزه تأمین پرداختهایم. به کمک روش FMEA و DEA این مخاطرات را اولویتبندی و زیرفرآیندهای اولویت دارتر انتخاب، و به بررسی سهولت استفاده از سیستم الکترونیکی در رفع مشکلات مطرح شده پرداختیم. این پژوهش با روش توصیفی پیمایشی انجام شده و در آن اطلاعات از طریق تکمیل پرسشنامه از نمونه آماری 25 نفره از نخبگان سازمان که در سیستم فرآیندهای حوزه تأمین مشارکت داشتهاند و با روش شمارش کامل شناسایی شدند، جمعآوری شده است. برنامهریزی خرید و عدم اولویتبندی صحیح و اثربخش در تعیین نیازمندیها از مهمترین چالشهای شناسایی شده در چارچوب این پژوهش هستند. نتایج این پژوهش نشان داد پیادهسازی سیستم تأمین کالا بصورت مکانیزه و به طبع آن بهبود فرآیند موجود، باعث میشود با جمعآوری اطلاعات مربوط به فرآیندهای خرید از تمام واحدهای سازمان و ذخیرهسازی آن در یک مرکز به صورت یکپارچه امکان پردازش اطلاعات و دریافت گزارشهای مورد نیاز فراهم شود و به مدیریت متمرکز و مؤثرتر سازمان کمک میکند.
ارشادی، محمدجواد، امین کمالی، و الهه آتشکممان. 1397. کاربرد رویکرد ترکیبی DEA–FMEA در باز مهندسی فرآیندهای حوزه تأمین در صنعت پیمانکاری نفتی، مطالعه موردی در یک شرکت پیمانکاری حوزه نفت (OEID). مدیریت استاندارد و کیفیت 8 (29): 66-76.
