پایاننامهها و رسالههای دورههای تحصیلات تکمیلی از مهمترین برآیندهای پژوهشی دانشآموختگان این دورهها هستند. ایده اصلی در این آثار مربوط به دانشجو است، اما گروه راهنمایی و موسسههای آموزشی نیز در تکمیل اثر نقش دارند. با این حال، حقوق مادی و معنوی هریک از افراد یا نهادهایی که در تکمیل این آثار نقش دارند هنوز مشخص نیست. در این مطالعه سعی شده این مسئله در ایران با رویکرد حقوقی بررسی شود. هدف اصلی این پژوهش، بررسی و مطالعه تطبیقی متون قانونی مرتبط در ایران و دو کشور توسعهیافته، یعنی ایالات متحده و کانادا است. حقوق مالکیت فکری از زیرساختهای گردآوری، سازماندهی و اشاعه پایاننامهها و رسالههای دانشجویی است و لذا ضرورت پژوهش در این زمینه اجتنابناپذیر است. رویکرد پاسخگویی به پرسشهای پژوهش، کیفی، و روش پژوهش «تحلیل اسناد» است. جامعه بررسی این پژوهش شامل مقررات مرتبط با کپیرایت، بهویژه درباره پایاننامهها و رسالهها در کشورهای منتخب میشود. یافتههای پژوهش نشان میدهد توجه آییننامههای دانشگاههای ایالات متحده و کانادا به مسائل مرتبط با کپیرایت پایاننامهها و رسالهها بیش از موسسههای ایرانی است. علیرغم تاثیر اساتید راهنما، مشاور، و داور در پایاننامه، همواره شخص دانشجو مالک «اثر» و حقوق ناشی از آن به تعبیر قانون حمایت به شمار میآید.
بیگزاده آروق، صفر، و بهروز رسولی. 1395. حق مالکیت بر پایاننامهها و رسالههای دانشجویی از منظر حقوق مالکیت فکری (مطالعه تطبیقی). مدیریت اطلاعات 2 (3 و 4): 144-168.
