دستبردهای ادبی سابقهای به قدمت خود ادبیات دارند، اما در سالهای اخیر و به ویژه در عصر دیجیتال این دستبردها بیشتر شدهاند. با این حال تفاسیر گوناگونی از دستبرد ادبی میشود. برخیها معتقدند در فضای دیجیتال دیگر نباید همانند فضای چاپی به دستبرد ادبی نگاه شود. کتاب حاضر دیدگاه تازه و متفاوتی نسبت به دستبرد ادبی در فضای دیجیتالی مطرح میسازد و استدلالهایی در این زمینه بازگو میکند. «بازنگری در مفهوم دستبرد ادبی در عصر دیجیتال» ترجمۀ اثری با عنوان «Rethinking plagiarism in the digital age» از «لیکالورت اورینگ» و «گری مورمن» است که در سال 2012 در مجلۀ «Journal of Adolescence and Adult Literacy» توسط انتشارات «وایلی» منتتشر شده است. مختصر و مفید بودن از ویژگیهای این اثر است. به دلیل آنکه حجم مطالب این کتاب کم است و در هر بحثی نکات اساسی گفته و از حواشی پرهیز شده، مطالعه آن در مدتزمانی کم شدنی است. از آنجا که نویسندگان کتاب، خود استاد دانشگاه هستند و با محیط آموزشی سروکار دارند، شیوه نگارش اثر روان و کاربردی است. مطالعه این اثر برای حقوقدانانی که با قانون کپیرایت سروکار دارند، و همچنین متخصصان علوم اطلاعات و دانششناسی - چه آنها که در دانشگاهها موضوعهای مشابهی دنبال میکنند و چه آنها که در کتابخانهها مشغولند و با چالشهای در پیوند با کپیرایت روبهرو میشوند - مفید و کاربردی است. همچنین، برای تمام پژوهشگران نیز مفید است، به این جهت که آنها هستند که با اموال فکری سروکار دارند.
بیگزاده آروق، صفر، و بهروز رسولی. 1395. بازنگری در مفهوم دستبرد ادبی در عصر دیجیتال. تهران: کلک صبا.
