با توجه به پیشرفتهای سریع علمی و فناورانه در عصر حاضر، سیاستگذاران نیازمند تقویت دانش روز خود در خصوص جدیدترین پیشرفتها در حوزههای علم و فناوری میباشند. این امر به آنها کمک میکند تا بتوانند چالشها و مسایل پیش رو را بهتر شناسایی نمایند و برای مرتفع نمودن آنها اقدام به برنامهریزی و تصمیمگیریهای مناسب و به موقع نمایند. در راستای تحقق این امر امروزه در دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی کشورهای مختلف آزمایشگاههای سیاست علم و فناوری راهاندازی شده است. آزمایشگاههای سیاست علم و فناوری با فراهمآوردن خدمات آموزشی و تحقیقاتی و مشاورهای خود در راستای خدمترسانی به سیاستگذاران، قبل از ورود توصیههای سیاستی به ساختارهای نظارتی و قانونی، امکان تست و آزمون سیاستها در یک مقیاس کوچک را فراهم میآورند. با توجه به اهمیت و ضرورت کارکرد این آزمایشگاهها و همچنین فقدان چنین آزمایشگاههایی در کشور، مقاله حاضر به مطالعه تطبیقی چند مورد از معتبرترین آزمایشگاههای سیاست علم و فناوری و نوآوری در دنیا پرداخته است که میتواند برای سیاستگذاران کشور درسآموز باشد. مطابق نتایج این تحقیق عمده فعالیتهای آزمایشگاههای سیاست علم، فناوری و نوآوری را میتوان در 9 طبقه اصلی بیان نمود، این طبقات عبارتند از: مطالعه بسترهای قانونی علم، فناوری و نوآوری، برگزاری کرسیها و میزگردهای تخصصی علم، فناوری و نوآوری، آموزش و ترویج، مطالعه و بررسی پیامدها و اثرات سیاست، شناسایی و بررسی فناوریهای جدید، مطالعه و بررسی ملاحظات اخلاقی علم، فناوری و نوآوری، مطالعه و بررسی در زمینه کارآفرینی و نوآوری، و بهبود تعاملات، پژوهشگران فناوران و سیاستگذاران.
نامداریان، لیلا. 1395. مروری بر نقش آزمایشگاهها در سیاستگذاری علم، فناوری و نوآوری. مقاله ارائه شده در دومین کنفرانس بینالمللی مدیریت و اقتصاد در قرن 21، تهران.
