معلم، واژه‌ای مقدس است که برای توصیف انسان‌هایی عاشق و راهبر انسان‌ها به کار برده می‌شود. دلیل این مدعا را می‌توان در قدمت آن جستجو کرد. آفریدگار جان و جهان اولین معلم جان و جهان بوده است. همو بود که رسم زندگی، دوست داشتن، تبیین و بالندگی را بر انسان‌ها آموخت و عقل را رسول باطنی او قرار داد. معلمان همیشه در تلاشند تا رسول درونی انسان‌ها را برای نیل به درجه اعلای انسانیت ره‌توشه بالندگی او قرار دهند.

معلم با واژگان به ظاهر متفاوت اما در جهت‌گیری و نتیجه یکسان توصیف می‌شود. واژه های آموزگار، مربی، استاد، راهبر، باغبان انسانیت و مانند آن همه برای توصیف انسانی از تبار پیامبران به کار می‌رود. جوهره همه این واژه‌ها، رشد و نمو است که با هدف اعتلای انسان‌ها به واسطه معلم در روح و جان آنان دمیده می‌شود.

در عصر پیشرفت شتابان فناوری که خود دستاورد دستاوردهای معلمان است هنوز جایگاه معلمی خدشه‌ناپذیر باقیست. باید بر آستان همه معلمان فروتنانه پیشانی بساییم و دین همیشگی خود را یادآور شویم. معلمان ما در مدرسه، آموزشگاه و دانشگاه همگی یک هدف را دنبال می‌کنند و آن ساخت جهانی بهتر برای انسان‌هایی متعالیست.

به رسم همیشگی، بزرگداشت مقام معلم علاوه بر دانش‌آموزان و دانش‌آموختگان بر آحاد جامعه و دست اندرکاران بایسته است. در جامعه ای که معلم ارج والا داشته باشد، علم، فناوری، اخلاق و پیشرفت واقعی برای همیشه جاری خواهد بود. ما در ایرانداک بسیار خوشبخت هستیم که در طول سال با معلمان و استادان میهن‌مان در ارتباطیم و عطر نفس روح بخش آنان بدرقه راهمان است.

از این فرصت استفاده می‌کنم و روز معلم و استاد را به استادان گرامی پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک) و همه معلمان و استادان ارجمند کشورم شادباش می‌گویم. باشد که میهن پیروزمان بیش از پیش با ابتنای بر سرچشمه معرفت معلمان و استادان در مسیر پیشرفت پایدار باشد و عزت و شرف ایران و ایرانی در جهان طنین‌انداز شود.

با آرزوی بهترین‌ها

محمد حسن‌زاده