به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران، دکتر محمد حسن‌زاده، رییس ایرانداک در اجلاس روسای دانشگاه‌ها، مراکز آموزش عالی، پژوهشی و فناوری با موضوع رویت‌پذیری پارک‌های علم و فناوری که با حضور وزیر علوم، تحقیقات، و فناوری روز پنج‌شنبه 15 دی‌ماه 1401 در سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران برگزار شد، سخنرانی کرد.

در ابتدای این جلسه دکتر خیرالدین، معاون فناوری و نوآوری وزارت علوم، تحقیقات، و فناوری ضمن خوش‌آمدگویی به روسای پارک‌های علم و فناوری، بحث رویت‌پذیری را مطرح کرد و گفت: امیدوارم که روسای پارک‌ها نقطه نظرات خود را درباره رویت‌پذیری به اشتراک بگذارند چون بسیار بحث مهمی است و قرار است پارک‌ها از نظر رویت‌پذیری رتبه‌بندی شوند. همچنین دکتر صفدری مشاور معاونت فناوری و نوآوری وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به صورت مختصر توضیحاتی درباره نحوه شکل‌گیری طرح رویت‌پذیری پارک‌های علم و فناوری و همکاری مداوم با پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران ارائه و بر اهمیت رویت‌پذیر بودن پارک‌ها اشاره کرد.

در ادامه، دکتر حسن‌زاده، رییس پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران، ضمن خیر مقدم به روسای پارک‌های علم و فناوری و تشکر و قدردانی از دکتر خیرالدین معاون فناوری و نوآوری وزارت عتف، پارک‌های علم و فناوری را یکی از حلقه‌های مفقوده ارتباط بین دانشگاه‌ها و جامعه مطرح کرد و گفت: هنوز مفهوم پارک علم و فناوری برای جامعه ما جا نیفتاده است و این جا نیفتادن ما را دچار نوعی بی‌هویتی، ناپیدایی، اضمحلال و شکست می‌کند. در ادامه وی تاکید کرد: پارک‌های علم و فناوری در وهله اول باید خودشان را برای جامعه، صنعت و عموم مردم تعریف کنند که این باعث سه اتفاق می‌شود نخست اینکه پارک‌ها را می‌شناسند، دوم پارک‌ها را باور می‌کنند و در نهایت یاور پارک‌ها می‌شوند. رییس ایرانداک در مورد برندینگ، توضیح داد: مفهوم برندسازی در پارک‌ها یک چیز پذیرفته شده است. اگر برند معرفی شده نباشد نمی‌شود بهترین فناوران، و بهترین سرمایه‌گذاران خطرپذیر را جذب کرد. وی در تعریف رویت‌پذیری گفت: رویت‌پذیری فرایندی است که یک پارک علم و فناوری در زیست‌بوم فناوری، نوآوری و تولید، هم برای جامعه صنعتی هم برای سرمایه‌گذار هم برای جامعه، دست‌یافتنی می‌شود. وقتی شخصی بخواهد محصولی را توسعه دهد ابتدا پارک علم و فناوری را جست‌و‌جو کند. وی خاطرنشان کرد: لایه‌های رویت‌پذیری در پارک‌ها متفاوت از دانشگاه‌هاست. در دانشگاه‌ها بیشتر روی علم و پژوهش کار می‌کنند ولی در پارک‌ها رویت‌پذیری محصول مهم است. اینکه کالا یا خدمتی که ارایه می‌شود چه میزان برای افراد جامعه رویت‌پذیر است. واحدهای فناور و نوآور تولیدکننده که کلیدی‌ترین کنشگران زیست‌بوم فناوری و نوآوری هستند، اگر شناخته شوند حتما محصولات و خدمات آنها مورد توجه واقع می‌شود.

دکتر حسن‌زاده ادامه داد: پارک‌های علم و فناوری با صنعت ارتباط کمی دارند و این باعث می‌شود در دره مرگی که در انتقال فناوری وجود دارد غرق شوند. امروزه در ایران بیش از 50 پارک علم و فناوری وجود دارد و در آینده پارک‌هایی موفق خواهند بود که رویت‌پذیر باشند. ما برای اینکه به ارتقای رویت‌پذیری کمک کنیم ابتدا باید رویت‌پذیری پارک‌ها را ارزیابی کنیم. سپس وی درباره روش‌شناسی ساخت نظام رتبه‌بندی رویت‌پذیری پارک‌های علم و فناوری ایران توضیحاتی ارایه کرد. وی افزود: از 1996 به این سو انتشارات درباره رویت‌پذیری رشد چشمگیری داشته است. به گفته رییس ایرانداک برخی شاخص‌های رویت‌پذیری عبارتند از: شمار محصولات، میزان فروش، میزان صادرات، شمار قراردادها، میزان جذب سرمایه‌گذار خارجی، شمار انتشارات ملی و بین‌المللی، شمار پروانه‌های ثبت اختراع بین‌المللی، و شمار پروانه‌های ثبت اختراع ملی. دکتر حسن‌زاده در پایان با اشاره به اهمیت متاورس در دنیای کنونی تاکید کرد: پارک‌های علم و فناوری باید تحول مجازی را در دستور کار خود قرار دهند.

در پایان روسای پارک‌های علم و فناوری نقطه نظرات و پرسش‌های خود را درباره رویت‌پذیری مطرح کردند و دکتر حسن‌زاده به آنها پاسخ داد.

گفتنی است این سخنرانی روز پنج‌شنبه 15 دی‌ماه 1401 در سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران برگزار شد.