فرهنگ عبارات فقهی و تعبیرات عربی

فرهنگ عبارات فقهی و تعبیرات عربی در متون حقوقی فارسی مشتمل بر آن دسته از عبارت‌های فقهی و تعبیرهای عربی است که بیش‌ترین کاربرد را در متون حقوقی فارسی دارند و برخی از آن‌ها به‌عنوان یک قاعده فقهی بیان می‌شوند؛ مانند «لا ضَرَرَ و لاضِرارَ فی ألإِسلامِ»، «اَلنّاس مُسلَّطونَ عَلی اَموالِهِم»، «أَلْإِذْنُ فِی الشَّیءِ اِذنٌ فی لَوازِمِهِ»، «أَلْحاکِمُ وَلیُّ مَنْ لا وَلیَّ لَهُ»، «إِقْرارُ الْعُقَلاءِ عَلی اَنْفُسِهِم جائِزٌ»، «اَلْبَیِّعانِ بالْخیارِ ما لَمْ‌ یَفْتَرِقا»، «أَلدَّلیلانِ إِذا تَعارَضا تَساقَطا» «ما قُصِدَ لَمْ یَقَعْ و ما وَقَعَ لَمْ یُقْصَد»، «أَلْإِلْتِزامُ فی الشَّیءِ إِلْتِزامٌ فی لَوَازِمِهِ»، «کُلُّ مَبیعٍ تُلِفَ قَبلَ قَبضِهِ فَهُوَ مِن مال بائعِهِ»، «تُدْرِءوا الْحُدودَ بِالشُّبَهاتِ»، «اَلضَّروراتُ تُبیحُ الْمَحْظوراتِ»، «اَلْأَصلُ دَلیلٌ حَیْثُ لا دَلیلَ»، «عَلَی الْیَدِ ما اَخَذَتْ حَتّی تُؤَدیَّهُ»، «مَنْ کانَ لَهُ الْغُنْمُ فَعَلَیهِ الْغُرْمُ»، «ما لایُضْمَنُ بِصحیحِهِ لایُضْمَنُ بِفاسِدِه»، «کُلُّ مَبیعٍ تُلِفَ قَبْلَ قَبضِهِ فَهُوَ مِن مالِ بائِعِهِ»، «لایُنْسَبُ لِساکِت قَولٌ»، «لَیْسَ عَلی اَلْأَمینِ اِلّا الْیَمینُ»، «مَنْ اَتْلَفَ مالَ الغَیرِ فَهُوَ لَهُ ضامِنٌ»، ویا «أَلْمُؤمِنونَ عِنْدَ شُروطِهِم».
از آن‌جا که درست خواندن یک عبارت فقهی یا عبارت عربی معمولاً برای خوانند فارسی‌زبان دشوار است و گاه نشانه میزان دانش خواننده شمرده می‌شود، اعرابگذاری دقیق و کامل هر عبارت و تعبیر، با وسواس و دقت فراوان در این کتاب انجام شده است. همچنین معنای تعبیر و عبارت عربی نیز به فارسی روان و قابل فهم بیان گردیده است.
افزون بر این، در پاورقی هر صفحه، برای مستند کردن مفاد هر تعبیر یا عبارت عربی، مشخصات دقیق کتابشناسی مأخذ و منبع هریک، از میان کتاب‌های معتبر، مانند القواعد الفقهیه، مکاسب، مسالک الافهام، شرائع‌الاسلام، تحریر المجله، قواعد الاحکام، جامع الشتات، نضد القواعد الفقهیه، قواعد الاحکام، القواعد و الفوائد، فرهنگ فارسی معین و لغتنامه دهخدا ذکر شده است.
برای استفاده بیش‌تر خوانندگان از این کتاب و آسان شدن دسترسی به مندرجات آن، در پایان کتاب، در قالب «نمایه واژه‌ها و اصطلاحات» شماره مربوط به هر واژه و اصطلاحی که در میان عبارات و تعبیرات داخل کتاب وجود داشته، مانند «ضرر»، «بیع»، «خیار»، و «نکاح» آورده شده است.