مسئله پوشش کامل ازجمله مسائل پرکاربرد مکانیابی تسهیلات محسوب میشود. در این مسئله هدف تعیین p مرکز سرویس بهگونهای است که با حداقل هزینه استقرار تمام نقاط تقاضا پوشش یابند. این مسائل ماهیت و حوزه عمل گستردهای دارند که هر یک از مدلها با لحاظ کردن شرایط خاصی در تکاپوی یافتن جواب بهینه هستند. یکی از این شرایط میتواند حالتی باشد که افزون بر پوشش کامل تقاضا، پراکندگی مکانی تسهیلات نیز مدنظر قرار میگیرد. پراکندگی مکانی به معنای حداکثرسازی فاصله بین تسهیلات با توجه به محدودیتهای موجود است. این پژوهش به دنبال ارائه مدلی مناسب با در نظر داشتن محدودیتهای قابل پیشبینی در دنیای واقعی و استفاده از یک روش مناسب برای حل مدل پوشش- پراکندگی است. بر همین اساس پوشش کامل فضای حل و انتخاب محل بهینه تسهیلات با حداکثر پراکندگی مکانی و با درنظر گرفتن حداقل تعداد تسهیلات و کمترین هزینه استقرار با توجه به محدودیت ظرفیت تسهیلات و حداقل نمودن هزینههای حملونقل از اهداف این پژوهش به شمار میآید. با توجه به ماهیت NP-HARD مدلهای پوشش و ادبیات حل این مدلها، الگوریتمی بر مبنای روش ژنتیک برای حل مدل طراحی شده است و به منظور افزایش کیفیت جواب مقادیر پارامترهای الگوریتم توسط روش طراحی آزمایش تاگوچی تنظیم شده است. نتایج به دست آمده نشاندهنده مناسب بودن الگوریتم مذکور برای مدل ارائه شده است.
نعیمی صدیق، علی، امیر امامی، و مرضیه مظفری. 1399. مسئله پوشش کامل در حالت حداکثرسازی پراکندگی مکانی با در نظر گرفتن تسهیلات موجود، محدودیت ظرفیت و هزینه متغیر انتقال. تصمیمگیری و تحقیق در عملیات 5 (3): 363-381.
