این طرح پژوهشی به بررسی میزان اعتمادپذیری آشکارگرهای هوش مصنوعی هنگام کاربست آنها در متون فارسی و متون انگلیسی نویسندگان فارسیزبان میپردازد و میکوشد در این رابطه برای ناشران داخلی مجموعهای از رهنمودهای اخلاقی تهیه کند. دروهله نخست چندمورد از مهمترین آشکارگرهای هوش مصنوعی انتخاب میشوند و سپس به شکل تجربی میزان کارایی و درنتیجه میزان قابل اعتمادپذیربودن آنها در تمایزنهادن میان متون انساننویس و متون ماشیننویس سنجیده خواهد شد. سپس بر اساس نتایج بدستآمده، و با تکیه بر ادبیات اخلاق استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی، مجموعه رهنمودهایی برای ناشران داخلی تدوین خواهند شد.
