قانون بنفورد، که به عنوان قانون رقم اول نیز شناخته میشود، به طور گستردهای برای آزمایش ناهنجاری در طیف مختلفی از دادههای نظیر کشف تقلب در حسابداری، قیمت سهام و قیمت خانه گرفته تا قبوض برق، تعداد جمعیت و نرخ مرگ و میر مورد استفاده قرارگرفته است. با افزایش دسترسی به دادهها، نمودار همکاریهای علمی نیز به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. غالب این پژوهشها به تجزیه و تحلیل الگوها، توپولوژی نمودارهای استنادی و نمودارهای همنویسندگی تأکید کردهاند. با وجود اینکه جامعه علمی پیچیده و ناهمگون است بیشتر کشورها برای اندازهگیری دقیق بروندادهای پژوهشی، انتشارات را در گروههای مختلف تقسیمبندی میکنند. این در حالی است که حوزههای علمی مختلف، ممکن است فرهنگهای متفاوت انتشاراتی داشته باشند که ساخت معیارهای واحد برای ارزیابی بروندادهای پژوهش را مشکلساز سازد. در نظامهای پیچیدهای مانند نظام انتشارات، مهم است که ناهنجاریهای بالقوه به طور منظم مشاهده و با دقت بیشتری بررسی شود تا مدل ارزیابی بهبود یابد یا نقاط ضعف و سوء استفادههای احتمالی شناسایی گردد. در این مطالعه، کاربرد بالقوه قانون بنفورد در "پایگاه داده تحقیقات رسمی اسلوونی " مورد بررسی قرار گرفته است. شواهدی ارائه شده است که نشان میدهد معیارهایی مانند تعداد پژوهشگران مقاله با توزیع بنفورد مطابقت دارد؛ اما تعداد نویسندگان در هر مقاله با توزیع مطابقت ندارد. همچنین، استدلالهایی بالقوهای برای برخی از ناهنجاریهای که در این نظام مشاهده میشود ارائه شده است.
توسی سی، الکساندر، و جرنج ویسیج. 1402. بکارگیری قانون بنفورد در شبکه نشر دانشگاهی. ادکا 7(7): 23-43.
