اکنون بسیاری از صنایع محصولات/خدمات خود را به صورت پلتفرمی تولید/توزیع میکنند. نمونهی آن را میتوان در صنایع خدماتی/محتوایی مانند رسانه، سرگرمی، گردشگری و ... دید که شرکتهای پلتفرمی، شرکتهای سنتی پیشین را کنار زدهاند. از آنجا که با رشد استفاده از پلتفرمها در میان مردم، اهمیت کسبوکارهای مبتنی بر پلتفرم برای افراد و سیاستگذاران بیشتر شده است، نهادهای تنظیمگر در جهان و ایران، طی دهة گذشته بیش از پیش در قلمرو تنظیمگری پلتفرمهای رسانهای حضور پیدا کرده و به ترتیب در حوزههای محتوایی، زیرساخت و اقتصادی اعمال مقررات کردند. در ایران نیز نهادهای تنظیمگر مانند شوراهای عالی، مرکز ملی رقابت، سازمان فناوری اطلاعات و ... در سالهای اخیر اسناد سیاستی اولیهای برای تنظیم رفتار پلتفرمها منتشر کردهاند اما هنوز مسیری طولانی در خصوص این موضوع بایستی پیموده شود. چگونگی تنظیم اکوسیستم پلتفرمی با ویژگیهای متفاوتی که نسبت به کسب و کارهای سنتی دارند در سال های اخیر تبدیل به سوال اصلی سیاستگذاران و تنظیمگران شده است. این کتاب با شناسایی ابعاد تنظیمگری پلتفرمها تلاشی برای پاسخگویی به این پرسش اساسی است که رفتارهای تنظیمگری متناسب این اکوسیستم چگونه باید باشد و مداخله دولتها در این اکوسیستم چگونه باید صورت پذیرد. چرا که همانگونه که عدم مداخلات ضروری از سوی دولت موجب ضربه به منافع عمومی خواهد شد، مداخله نادرست دولت نیز می تواند بر مشکلات اکوسیستم پلتفرمی بیافزاید. این کتاب با در نظر گرفتن دغدغههای پیشین، جهت کمک به ایجاد مسیری روشن تر در زمینه تنظیمگری پلتفرمها، نگاشته شده است.
