با توجه به سهم عمده حمل و نقل همگانی در سفرهای درون شهری، لازم است راهکارهایی جهت بهبود و توسعه این سیستمها از لحاظ کیفی و کمی صورت پذیرد. از دیدگاه کمی لازم است که فاکتورهایی همچون توسعه زیرساختها، افزایش تعداد ناوگان، افزایش منطقه پوشش و همچنین افزایش زمان خدماترسانی مدنظر قرار گیرند درحالیکه از دیدگاه کیفی میزان راحتی و آسایش مسافرین، کیفیت تجهیزات و ناوگان استفاده شده و مواردی از این دست مورد توجه قرار میگیرند. به منظور جذب شهروندان به استفاده از این شیوه حمل و نقل لازم است که به طور همزمان هم از لحاظ کمی و هم از لحاظ کیفی، سامانههای اتوبوسرانی ارتقا یابند. در این مقاله به بررسی راهکارهای مختلف کنترل ناوگان اتوبوسرانی به منظور ساماندهی حمل و نقل مسافر درونشهری و ارایه چهارچوب طراحی سامانههای عملیاتی در سیستم اتوبوسرانی پرداخته میشود. همچنین نیازمندیهای اطلاعاتی و نقش داده و اطلاعات در طراحی و ساماندهی حمل و نقل درونشهری در این مقاله به منظور طراحی سامانههای مناسب مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است.
ساجدینژاد، آرمان، و عرفان حسننایبی. 1395. طراحی سامانههای عملیاتی در سیستم اتوبوسرانی به منظور ساماندهی حمل و نقل مسافر درونشهری. فصلنامه تحقیقات جغرافیایی 31 (4): 60-73.
