شادباش روز ایرانداک (۱ مهر ۱۳۹۵)

     مهر نود و پنج که دورادور پدیدار شد، ایرانداک یک سال بزرگ‌تر و هم نزدیک‌تر شد به پنجاه سالگی و ما همگی سالی را در پی سال‌ها سپری کردیم، ولی همچنان هستیم در این کار «چو صبحدمم شد ز مهر او روشن/ که عمر در سر این کار و بار خواهم کرد». سالی که گذشت، با یاری خداوند، بسیار داشت برای این خانواده و به بار نشست بسیاری از کوشش‌ها، چرا که گوش سپردیم به «می بی غش است، دریاب؛ وقتی خوش است، بشتاب». ماهی و گاه هفته‌ای نبود که ارمغانی نداشته باشیم و کارهایی بزرگ پیش‌کش شد به پژوهشگران بزرگ کشور، هر یک بهتر از دیگری. آنان که به دیدارمان آمدند، ستودندمان و با شگفتی و ذوق از ایرانداک سخن گفتند. آنان که گاه به گاه پیامی از کارمان گرفتند، آفرین گفتند به بزرگی دستاوردهایمان. همکاران شایسته ایرانداک خوش درخشیدند و هر کارشان شد کارستان و پرآوازه که هر که دید، آن را به الگو گرفت و به دیگران بازنمود. کاستی‌ها را نادیده گرفتیم و در سالی که گذشت، با سخت‌کوشی و پایداری، بسیاری از بازماندگی‌ها را پیمودیم و کارمان را به سوی سامان راه بردیم. هر چند هنوز هم با کاستی‌های پرشماری روبه‌روایم، ولی چنان الگویی از کارامدی و کارایی پدید آورده‌ایم که زبانزد است. اینک که گامی بلند به پیش برداشته‌ایم، با هم و خوش هستیم که «صحن بستان ذوق‌بخش و صحبت یاران خوش است/ وقت گل خوش باد کز وی وقت می‌خواران خوش است». سالی روشن در پیش داریم و دستاوردهایی بزرگ‌تر و زمانمان را به‌سر می‌رسانیم، با سربلندی. دست یاری خدا همراهمان است و سپاس می‌گزاریم او را که یاری از اوست. اینک همه را به همکاری و همدلی می‌خوانم که «شهریست پر ظریفان و ز هر طرف نگاری/ یاران صلای عشق است گر می‌کنید کاری» و ارج می‌نهم ایرانداک را که «چشم فلک نبیند زین طرفه‌تر جوانی/ در دست کس نیفتد زین خوب‌تر نگاری».

سیروس علیدوستی

فرزند کوچکِ خانواده بزرگِ ایرانداک

افزودن دیدگاه

You must have Javascript enabled to use this form.‎