شادباش نوروز ۱۳۹۶ (۲۹ اسفند ۱۳۹۵)

آن همه ناز و تنعم که خزان می‌فرمود

عاقبت در قدم باد بهار آخر شد

ساقیا لطف نمودی قدحت پر می باد

که به تدبیر تو تشویش خمار آخر شد

همکاران گرامی و خانواده بزرگ ایرانداک

با سلام و احترام

    گاهی که به کوه می‌روی، می‌شود که در میانه راه برای گرفتن خستگی و نوشیدن آبی درنگی کنی، آنگاه است که نگاهی می‌کنی به راه آمده و می‌بینی که هر چند دشوار بوده، ولی آمده‌ای و هر چند خسته‌ شده‌ای، ولی خشنودی و خستگی را به تن می‌خری و باز هم به راه می‌افتی و می‌روی...

    نوروز نود و شش که رسیده، یک سال پرکار را پشت سر گذاشته‌ای و می‌بینی که چه دشواری‌ها که نداشتی، ولی سالی پربار بوده است و همه کوشش‌ها کردند و کارهای بسیاری را به سرانجام رساندند. نگاهی می‌کنی به همراهان، هر چند شاید خسته، ولی امیدوار و خشنود از راهی که آمده‌اند و آماده برای رفتن به سوی بلندای قله، پس از آسودنی کوتاه.

    ایرانداک اینک نامی است بنام که گیرایی آن امسال بسیاری را به دیدارش کشاند و در اندکی از راه که همراهش بودند، ستودندش. بزرگی ایرانداک چنان بود که چشم‌ها نتوانستند نبینند آن را و کارش چنان بود که نتوانستند از کنار آن بگذرند و ایرانداک به جایگاه شایسته خود نزدیک‌تر شد و شایستگی فرزندانش را به‌رخ کشید، در هر کجایی که گفت‌وگوی علم و فناوری بود.

    این بنای بلند را پیشینیان ما بنا نهادند که وامدار آنها هستیم و فرزندان ایشان استوار داشتند که سپاس‌گزار آنهاییم. در پایان سال، همدردیم با آنان که عزیزی را از کف دادند و همراهیم با ایشان که به شادی، پیوندی یا فرزندی داشته‌اند. می‌بخشیم یک‌دیگر را و سبک‌بار به سال نود و شش می‌رویم. دست در دست هم از خداوند مهربان کامیابی و شادکامی را برای این خانواده بزرگ می‌خواهیم و با یاری او و با کوششی دو چندان، روزگاری شیرین‌تر و جایگاهی بالاتر را برایش به ارمغان می‌آوریم.

یاری از اوست

افزودن دیدگاه

پشتیبانی فنی